من الان

خیلی وقتا از زدن حرفام پشیمون میشدم چون پشتش تفکر نبود فقط شکستن دلم بود که شخص مقابل متوجه میشد و بیشتر ازارم میداد ولی یه مدتیه راضیم که یا جواب نمیدم یا کوتاه و مختصر جواب دادم ،همیشه ی خدا از تیکه انداختن بیزار بودم و البته ناگفته نیست تو فرهنگ شهر ما حرفاشون با تیکه بوده ولی من بیزار بودم از تیکه انداختن هنوزم هستم

پ ن: هنوزم فک میکنم ۱۷ سالمه

+ نوشته شده در جمعه پنجم مرداد ۱۴۰۳ ساعت 3:32 توسط خانم مهندس  |